مقدمه: ایمونوفنوتایپ یکی از فاکتورهای دخیل در تعیین نوع و شدت درمان، در بیماران مبتلا به لوسمی حاد لنفوبلاستیک است. هدف از این تحقیق تعیین توزیع فراوانی فنوتایپ های لوسمی حاد لنفوبلاستیک بر اساس فلوسیتومتری در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شهید صدوقی یزد بود.روش بررسی: این تحقیق از نوع مشاهده ای - توصیفی بوده و به روش گزارش موارد (Case Series) انجام گردید. جامعه مورد بررسی اطفال مبتلا به لوسمی حاد لنفوبلاستیک 14-0 سال مراجعه کننده به بیمارستان شهید صدوقی یزد بودند. نمونه مغز استخوان 56 بیمار جهت تعیین CD Marker ها به مرکز فلوسیتومتری سازمان انتقال خون یزد فرستاده شد و سپس با توجه به حداکثر درصد CD Markerها، گروه وزیر گروه سلول لوسمیک مشخص گردید و رابطه بین فاکتورهای پروگنوستیک با نوع سلول لوسمیک (T-cell,B-cell) با استفاده از تست آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: بر اساس فلوسیتومتری 31 بیمار (%59.6) ایمونوفنوتایپT-cell , و 21 بیمار (40.4%) ایمونوفنوتایپ B-cell داشتند. در این بررسی اگرچه فراوانی عوامل پروگنوستیک نامطلوب در گروه T-cell بیشتر از گروه B-cell بودند ولی تفاوت معنی داری به جز در مورد جنس مذکر وجود نداشت (P:0.02).نتیجه گیری: فراوانی نسبی T-Cell در جامعه مورد بررسی ما بالاتر از سایر مناطق جهان می باشد که علت این امر شاید به سبب عوامل محیطی از جمله مواد سرطان زا باشد. از طرفی تفاوت معنی داری در پیامد بیماری (عود و مرگ) بین دو گروه T-Cell وB- Cell  وجود نداشت که علت آن می تواند انتخاب نوع شیمی درمانی بر اساس فاکتورهای خطر باشد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

محدوده مجاز دمایی باتری نیکل- کادمییم بسیار اندک می باشد و طراحی حرارتی آن نیاز به تحلیل دقیق تری نسبت به دیگر سیستم ها با توجه به پارامترهای طراحی خود دارد. در این مقاله توزیع دمای گذرا در باتری Ni-Cd که در بسیاری از صنایع از جمله کامپیوترها، تجهیزات پزشکی، صنایع شیمیایی، صنایع نظامی و ... استفاده می شود، مورد مطالعه و تحلیل عددی قرار می گیرد. توزیع دما در تحقیقات قبلی بر مبنای فرضیاتی ساده کننده همچون متوسط خواص فیزیکی در کل باتری و اعمال تلفات حرارتی بدون بحث الکتروشیمیایی باتری می باشد ولی در این تحقیق مدل حرارتی کاملی برای باتری ارایه شده است. معادلات حاکم، معادله انتقال حرارت فوریه سه بعدی در دستگاه استوانه ای با خواص ترموفیزیکی (r, cp, k) متغیر و ترم چشمه (چاه) غیرخطی و متغیر می باشد. شرایط مرزی بستگی به کاربرد باتری، متفاوت است. برای مقایسه جواب های عددی با نتایج آزمایشگاهی متناسب با شرایط آزمایشگاه، شرایط مرزی هدایتی و جابجایی آزاد با محیط در نظر گرفته شده است. این معادلات به روش اختلاف محدود گسسته و حل شده اند و نتایج عددی با نتایج آزمایشگاهی مقایسه گشته اند که انطباق خوبی داشته و در این مقاله آورده شده است.

مقدمه: لیشمانیوز از جمله بیماریهای انسانی است که دامنه شدت آن از یک زخم التیام یابنده خود به خودی تا حالت احشایی شدید متغیر است. این بیماری یک دهم جمعیت دنیا را در معرض ابتلا قرار داده است و در بسیاری از نقاط دنیا از جمله کشور ما و استان خراسان و به خصوص مشهد به صورت اندمیک وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی سلولهای دارای مارکر CD14 در بیماران لیشمانیوز جلدی قبل و بعد از درمان طبی بوده است.روش کار: این مطالعه مورد- شاهدی از شهریور 1380 تا آبان 1381 در بیمارستان قائم (عج) مشهد و پژوهشکده بوعلی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شده است، 29 بیماری که تشخیص لیشمانیوز جلدی در مورد آنها مسجل شده بود به عنوان گروه مورد و 23 نفر از افراد خانواده آنها که از نظر وضعیت اقتصادی و اجتماعی و سن تقریبا با گروه مورد یکسان بودند به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. از گروه مورد قبل و بعد از درمان و از گروه شاهد در یک نوبت میزان 10 سی سی خون وریدی گرفته شد. در این مطالعه از روش شمارش سلولهای خونی و بررسی مارکر CD14 با روش فلوسایتومتری برای ارزیابی درصد مونوسیت ها استفاده شده است. مشخصات فردی، نتایج درمانی و آزمایشگاهی در پرسشنامه ای جمع آوری شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی پردازش شد.نتایج: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که درصد مونوسیت ها در کل بیماران نسبت به گروه کنترل با اختلاف معنی داری بیشتر بوده است (p=0.006) مقایسه درصد مونوسیت ها در بیمارانی که به اولین دوره درمان پاسخ داده بودند (گروه اول) با p=0.013 و آن دسته از بیماران که با اولین دوره درمان بهبود نیافته بودند (گروه دوم) با p=0.015 نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری داشت. تکرار مطالعه فوق به منظور دریافت نتایج با دقت بالاتر با بررسی مارکر CD14 به روش فلوسایتومتری، تایید کننده افزایش این رده سلولی در کل بیماران با p<0.001، در بیماران بهبود یافته با p=0.003 و در بیماران با عدم بهبودی با p<0.001 در قیاس با گروه شاهد بود. اما هنگامی که مونوسیتها در سه گروه مورد مطالعه قبل و بعد از درمان با هم مقایسه شدند، درصد این سلولها به رغم کاهش معنی دار نبود. این مطالعه نیز با بررسی مارکر CD14 در هر سه گروه قبل و بعد از درمان تکرار شد که موید نتایج فوق بود.نتیجه گیری: این بررسی نقش اساسی مونوسیت ها و ماکروفاژهای تک هسته ای را در مهار بیماری مطرح می کند. ضمن این که می توان کاهش نسبی مونوسیت ها بعد از درمان را به مکانیسم اثر دارو نسبت داد.

مقدمه: لیکن پلان دهانی یک بیماری با واسطه ایمنی پوستی-مخاطی است. مطالعات از پایه با واسطه ایمونولوژیک برای این بیماری حمایت می کنند. سلولهای لانگرهانس، سلولهای ایمنی مقیم در مخاط دهان هستند که همراه با لنفوسیتهای داخل اپی تلیالی در دفاع مخاطی نقش دارند. هدف ازمطالعه حاضربررسی بیان ایمونوهیستوشیمیایی سلولهای لانگرهانس درلیکن پلان دهانی وضایعات لیکنوئید دهانی در مقایسه با مخاط نرمال دهان بود. مواد و روش ها: دراین مطالعه مقطعی 61 نمونه مخاطی با تشخیص هیستوپاتولوژیکی لیکن پلان دهانی(31 مورد)، واکنش لیکنوئید دهانی(30 مورد) و 11 نمونه مخاط نرمال دهانی برای بیان ایمونوهیستوشیمیایی CD-1a استفاده شدند. سلولهای لانگرهانس CD-1a درسه منطقه شامل لایه بازال وسوپرا بازال اپیتلیوم وبافت همبندی در 6 فیلد به طورتصادفی شمارش شدند. داده ها با استفاده ازآزمون های آماری SPSS 24, T-test, ANOVA, LSD, Games-Howell tests تحلیل شد. P<0. 05 به عنوان سطح معناداری در نظر گرفته شد. یافته ها: بیان CD-1a در OLP و OLR درمقایسه بامخاط نرمال بسیاربالاتربود CD-1a (P<0. 001). در OLP نیزبه طورمعنی داری بیشتراز OLR بود (0. 009P=) اختلاف آماری معنی داری بین سه گروه دربازال، سوپرابازال وبافت همبند وجود داشت (0. 001(P < میانگین سلولهای بیان کننده CD-1a درلایه های بازال، سوپرابازال وبافت همبند درگروه OLP به طورمعنی داری بیشتر از OLR ومخاط نرمال بود. همچنین، در مقایسه با OLR ومخاط نرمال، درگروه OLR سلولهای بیان کننده CD-1a به میزان قابل توجهی بیشتر بود(0. 05P<). نتیجه گیری: افزایش تعداد CD-1a در OLP و OLR درمقایسه بامخاط نرمال نشاندهنده نقش سلولهای لانگرهانس درپاتوژنزاین بیماریها است. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

مقدمه: افتراق بین لیکن پلان دهانی و ضایعات لیکنوئید مخاط دهان ناشی از داروها، هم از لحاظ بالینی و هم از لحاظ هیستولوژیک بسیار مشکل است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی توانایی های کاربردی روش ایمنوهیستوشیمیایی در افتراق بین این ضایعات بود.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، 30 نمونه لیکن پلان دهانی و 60 نمونه ضایعات لیکنوئید مخاط دهان، به منظور بررسی تعداد و محل انتشار سلول های لانگرهانس S+100 و لنفوسیت های CD+4، CD+8 رنگ آمیزی ایمنونوهیستوشیمیایی شدند. برای رنگ آمیزی از روش استاندارد بیوتین- استرپتاویدین و Antigen retrieval استفاده شد. اطلاعات به دست آمده در نرم افزار SPSS توسط آزمون من ویتنی (Mann-Whitney) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: سلول های CD+4 و CD+8 در هر دو گروه در نواحی پاپیلر کوریوم و رتیکولر کوریوم بدون اختلاف واضحی از نظر تعداد و محل انتشار توزیع یافته بودند. از نظر توزیع سلول های S+100 نیز تفاوتی ملاحظه نشد ولی تعداد سلول های S+100 در ناحیه اپی تلیوم لیکن پلان دهانی با ضایعات لیکنوئید مخاط دهان تفاوت داشتند.نتیجه گیری: تعداد سلول های S+100 در لیکن پلان دهانی با ضایعات لیکنوئیدی متفاوت بود به نظر می رسد این دو گروه، علی رغم شباهت زیادی که دارند، احتمالا دارای پاتوژنز متفاوتی باشند. مطالعه در مورد سلول های پیش گفت همراه با پیگیری بیماران توصیه می شود.